مىيابى ؟ فرمود : من در آخرين روز از دنيا و نخستين روز از آخرت قرار دارم درحالى كه جدايى تو و برادرانم را دوست ندارم ! سپس فرمود : از خداوند طلب مغفرت مىكنم ، چه ان كه ديدار رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و اميرالمؤمنين و فاطمه و جعفر و حمزه عليهم السلام را دوست دارم . سپس به وى وصيت كرد و اسم اعظم و مواريث انبياء را كه اميرالمؤمنين عليه السلام به او سپرده بود به حسين عليه السلام تسليم كرد ، آنگاه فرمود : برادرم ! وقتى كه من از دنيا رفتم ، مرا غسل بده و حنوط و كفنم كن و جنازه‌ام را به نزد قبر جدم صلى الله عليه و آله ببر و در جوار آن حضرت به خاك بسپار ! ولى اگر مانع شدند تو را به حق جدت رسول‌خدا و پدرت اميرالمؤمنين و مادرت فاطمهءزهرا عليهم السلام مبادا با كسى درگير شوى ، جنازه‌ام را بلافاصله به سمت قبرستان بقيع برگردان تا در كنار قبر مادرم عليها السلام به خاك بسپارى ! امام حسين عليه السلام چون از تجهيز پيكر مقدس آن حضرت فارغ شد ، جنازه را حمل كرد تا در كنار رسول‌خدا صلى الله عليه و آله دفن كنند . مروان‌بن حكم را ندهء رسول‌خدا صلى الله عليه و آله بر استرى سوار شد و نزد عايشه آمد و گفت : اى ام‌المؤمنين ! حسين مىخواهد جنازهء برادرش حسن را در جوار رسول خدا صلى الله عليه و آله دفن كند ، به خدا سوگند كه اگر او را آن‌جا دفن كنند ، تا روز قيامت افتخار پدرت و رفيقش عمر بر باد خواهد رفت ! عايشه گفت : مروان ! چه كنم ؟ گفت : خودت را برسان و از دفن وى در كنار قبر پيامبر صلى الله عليه و آله جلوگيرى كن !